• Terug van vakantie

    Op een zonovergoten terras, maar nog net in de schaduw, spreken collega’s Ursula en Jochem elkaar.

     
     

  •  

    Op een zonovergoten terras, maar nog net in de schaduw, spreken collega’s Ursula en Jochem elkaar. Ze zijn allebei terug van een kampeervakantie, zij in Nederland, hij in Frankrijk. Algauw gaat het gesprek over hoe ze in het leven staan: wat doet er nou echt toe, welke keuzes maken ze, en hoe zien ze hun toekomst?

    Ursula – Ha Jochem, hoe was je vakantie?

    Jochem – Ja wel aardig, niet helemaal wat ik had verwacht… ik was alleen dus miste m’n liefje een beetje… En jij?

    Ursula – Kamperen met de tent, altijd heerlijk, beetje warm dit keer, maar het was maar een weekje. Vanaf oktober heb ik gelukkig meer tijd om te reizen.

    Jochem – O ja, jij verlaat James binnenkort. Wel vreemd: ik ben ontzettend blij dat ik bij James ben gekomen en jij kiest er juist voor om weg te gaan.

    Ursula – Op mijn 28ste maakte ik ook andere keuzes hoor. Nu, bijna 63, voel ik dat het tijd wordt om te ‘resetten’ en te kijken wat er nog meer in het vat zit. Dus loslaten, afsluiten, bezinnen, en opnieuw beginnen. Vanuit de ‘herfst’ van mijn loopbaan de ‘winter’ induiken, en daarna komt weer de lente… zoiets. Al kan ik me dat met de tropische temperaturen van deze zomer nog lastig voorstellen. Misschien is het ook wel de behoefte om uit het systeem en de regelmaat van hetzelfde werk, dezelfde organisatie, dezelfde werkomgeving te stappen.

    Jochem – Uit het systeem stappen? Ik stap juist in het systeem!

    Ursula – Waarom dat zo?

    Jochem – Omdat het zo hoort, omdat de maatschappij het van je verwacht. Dat wordt je met de paplepel ingegoten: op school, tijdens je studie: meedoen aan alles, en meelopen in het gareel.  Tegelijkertijd denk ik: wil ik dat echt? Hoe heb jij dat ervaren en volgehouden?

    Ursula – Door op zoek te gaan naar de vrijheid binnen het systeem: gewoon durven en doen, en niet altijd afwachten of iets mag of niet. Hoe is dat voor jou?

    Jochem – Ik vind het fijn om te experimenteren. Als ik iets interessant vind om te doen, dan wil ik dat gewoon uitproberen. Ik heb wel het gevoel dat na mijn afstuderen alles mogelijk is. Het onbekende vind ik wel opwindend! Ook al kan me dat soms ook weer een beetje verlammen… wat erin zit, moet er namelijk wel uitkomen! Ken je dat gevoel?

    Ursula – Ja natuurlijk herken ik dat. Je wordt door iets nieuws uitgedaagd en dan wil je er ook echt iets van maken. Wat mij in zo’n geval helpt is afstand nemen en proberen te achterhalen wat er écht toe doet.

    Jochem – Dus om die seizoenen er weer bij te halen: even in de ‘winterstand’?

    Ursula – Ja precies. Niet altijd makkelijk hoor. Want wat je zegt: er wordt van je verwacht dat je voortdurend presteert, jezelf profileert, van alle ontwikkelingen op de arbeidsmarkt op de  hoogte bent en aan allerlei activiteiten meedoet. Dan is een druk op de resetknop niet zo eenvoudig. Maar in sommige gevallen wil een dosis humor ook nog wel eens helpen.

    Jochem – Zoals die keer dat we een workshop gingen geven samen met onze collega Gerda? We wisten niet goed wat we moesten verwachten van die dag en deden alle drie onze superman capejes om.

    Ursula – Ja haha, precies. En het werd nog een succes ook! Dat beeld neem ik mee de winter in.

    Jochem – Laten we nog een biertje nemen.

    En zo zaten zij daar te praten over van die zaken en dingen die er toe doen. Ze reikten naar hun met bier gevulde glazen, de zon verwarmde hun gezicht, en het gesprek verwarmde het hart.

    Ursula Hegeman en Jochem van Lunteren